ჩემი სვეტიცხოველი

მე მომფენია დღეს მადლი ღვთისა,
და მე ამ ლექსით მინდა რომ მხოლოდ,
მე მოვეფერო ჩემს სვეტიცხოველს.
სვეტიცხოველი,ნაკვეთი ქვაზე,
მრავალ დროებას მოწამედ ედგა,
ბევრჯერ გაძარცვეს და დაარბიეს,
მაგრამ დღესაც დგას იგი ამაყად.

რა საქართველო იქნებოდა ნეტავ ამქვეყნად,
სვეტიცხოველი რომ არ მდგარიყო დღეს მის მიწაზე.
სვეტიცხოველი სვეტია ჩვენი,
და ის ამშვენებს, დღეს საქართველოს,
მისით ვზეიმობთ ქრისტიანობას,
საქართველოში დღეს ყველა ერთად.

და მაინც რატომ გამოირჩევა,
სვეტიცხოველი სხვა ტაძრებისგან?..
ამ კითხვაზე კი პასუხი არის!
აქ განისვენებს კვართი უფლისა.
დღეს იგი არის სიმბოლო ქვეყნის,
ერთიანობის და მშვიდობისა.

სვეტიცხოველის ტაძარში ყველამ
ერთი სანთელი ავანთოდ ერთად,
პატივი ვაგოთ წინაპართ ხსოვნას,
და ღმერთს შევთხოვოთ,ჩვენ პატიება.
და,როცა წავალთ იმქვეყნად ყველა,
ჩვენ დავშორდებით საართველოსაც.

ოჰ,როგორ ძნელი იქნება წასვლა,
და მიტოვება სვეტიცხოველის.
როგორც კი იგრძნო სვეტიცხოველმა
ჩვენი იმქვეყნად გამგზავრების დრო,
ღვარად გადმოსკდა ცრემლი წამწამებს,
დამემშვიდობა სვეტიცხოველი.

02.12.2010წელი